boksommaren 2013: kontrafaktisk, kriminell og gresk

Anita på bloggen Anitas blogg har laga eit blogghopp, kor bokblogarane skal fortelje om kva dei skal lese i somar. Det blir eit lite rotete innlegg dette, men det får berre vere.
Kva skal eg lese i sommar? Somme gonger liker å lese bøker frå den staden eg skal til på ferie, som då me reiste til Hellas i fjor og eg las tråden av Victoria Hislop, men slike planar har eg ikkje byrja å tenkje på enno. Ferieplanane får de først vite, når det ikkje er planar lengre, men minner. Ja, de får smørje dykk med tålmod, og det er ikkje ferie enno. Uansett, sommar betyr god tid til å lese, og eg skal nytte denne gode tida veldig godt. Eg har nettopp funne nokre bøker som eg må  lese, både på grunn av det historiske perspektive og på grunn plottet og handlinga. Kontrafaktiske bøker. Eg veit ikkje om de har høyrt om det, men det er bøker som tek opp tema om.

"Et kontrafaktisk spørsmål er å spørre hvordan historien ville utviklet seg dersom en historisk hendelse hadde gått annerledes."

Dette skriv Wikipedia om kontrafaktisk historie. Det har kome ut tre bøker på nokre veker no som tek
opp dette. Den som etter omtalane skal vere best, vil eg helst halde meg borte frå, fordi dei andre høyrtes meir interesante ut og faktisk er meir realistiske. De har kanskje høyrt om Cappelen Damms Han er her igjen av Timur Vermes.

"Våren 2011 våkner Hitler opp i Berlin"

Dette er første linje i baksideteksten på boka, og de kan jo berre tenkje dykk kva boka handlar om. Eg har imidlertid ikkje tenkt å lese boka, fordi det er det mest urealistiske plottet av dei tre plotta i dei tre ny bøkene. (rotete setning...)
Dei to andre bøkene heiter skygge over London av C. J. Sansom og plan D av Simon Urban. Dei tek opp langt viktige spørsmål som er meir skremmande og veldig realistiske. Kva viss England hadde forhandla med Tyskland under krigen? Neville Chamberlaine, statsminister i Storbritannia før Winston Churchill, var faktisk villig til å gjere dette. Ein veit aldri kva som kunne skjedd, viss England hadde gitt etter.

Året er 1952, tolv år har gått siden Churchill tapte mot den ettergivende politiske fløy og England overga seg til Nazi-Tyskland etter slaget ved Dunkirk. Mens den lange og tværende krigen mot Russland går sin gang i øst, er det britiske folk underlagt et mørkt og autoritært regime: Presse, radio og TV er gjennomkontrollert, gatene er under konstant overvåking av brutale hjelpestyrker fra politiet, og de britiske jødene er under et konstant press.

Dette er første avsnitt i baksideteksten til boka. Det er skremmande å tenkje på at dette kunne vore realiteten, hadde det ikkje vore Churchill. De kan tenkje at dei kanskje hadde gjort motstand, då dei såg korleis det utvikla seg, men kva viss det hadde vore forseint? Boka er utgitt på Forlaget Press, som òg har gitt ut nevnte plan D. Forfattaren bak boka har òg skrive vinter i Madrid som allereie er reservert på biblioteket, og eg gler meg til å lese, sidan det er nok ein historisk roman frå den spanske borgarkrigen. Historie er fantastisk og eit av faga å sjå fram til på VG2 og VG3 (saman med sosiologi, rettslære og internasjonal engelsk sjølvsagt)

Plan D er ei bok som ligg litt lengre fram i tid, men òg den handlar om Tyskland. Kva viss DDR framleis var til og Tyskland var delt? Det tek denne boka opp, og ja, kankje meir urealistisk enn skygge over London, men langt meir realistisk enn han er tilbake igjen. November neste år er det tjuefem år sidan Berlinmuren falt. Eg opplevde heldigvis aldri den kalde krigen og DDR og Berlinmuren, men samstundes er det - i eit historisk perspektiv - veldig nytt og veldig interessant.

Hva om DDR likevel ikke hadde gått under? Hva om den tyske gjenforeningen aldri hadde skjedd? Vi er i Øst-Berlin, året er 2011. Muren står fortsatt, Egon Krenz har klamret seg til makten i 22 år, men nå står DDR eller den Tyske Demokratisk Republikk på randen av sammenbrudd. Pengene staten har tjent på gassdistribusjonen østfra er blitt slukt av systemet, og et grått og skittent Berlin er i ferd med å knele under forurensningen fra millioner av den nye statsproduserte bilmodellen Phobos. Sosialismens siste håp er de planlagte økonomiske forhandlingene med Vest-Tysklands kansler Oskar Lafontaine. 
Eg kjenner eg gler meg som eit lite barn til å opne desse bøkene her. Det skal bli så interessant, og eg håpar forfattarane kan skrive! Eg trenger ikkje dei morosamme referansane frå han er tilbake igjen berre eg får eit interessant perspektiv på dei to andre tinga som kunne ha skjedd. Eg skal til Tyskland, Polen og Tsjekkia med VG2 i september, og då skal me blant anna innom Birkenau, Auschwitz og det berømte STASI-fengselet i Berlin. God oppladning dette? Ja!

Kriminell sommar håpar eg ikkje på "in real life". Vil helst behalde både lommeboka og livet, og eg vil òg halde meg borte frå kriminalitet sjølv, utanom kriminalromanar. Det må til. Evig skal døden vera av Kroken & Kolden skal lesast etter at eg las døden kjem med bussen, som fekk ein veldig positiv omtale av meg. Eg må òg få med meg forsvinningspunktet av Val McDermid, som verkeg veldig interessant. 

Det er alle foreldres mareritt. Stephanie Harker skal gjennom sikkerhetskontrollen på O’Hare flyplass i Chicago da hun blir tatt til side fordi hun har utløst metalldetektoren. Fem år gamle Jimmy venter på henne utenfor, og Stephanie ser en uniformert offiser føre ham bort. Hun får panikk, og sikkerhetsvaktene legger henne i bakken. Da Stephanie kommer til orde, er Jimmy sporløst borte. Stephanies nære vennskap med reality-TV-stjernen Scarlett Higgins ser ut til å ligge i bunnen for en fortelling om død, svindel og hvor langt en forelder kan strekke seg for å beskytte sitt barn.

Barn som forsvinn er noko av det tristaste og vondaste ein krim kan handle om, men det er òg nervepirrande og spennande, og eg håpar Val McDermid kan det ho gjer! Og eg tvilar ikkje på det. Utanom desse kriminalromanane har eg nokre uleste i bokhylla som berre står og ventar. Blant anna ei bok av Elizabeth George og nokre litt eldre kriminalromanar. Eg skal òg prøve meg på ein til roman av Nesbø, for eg kan ikkje berre gjere eit forsøk. To må til på forfattarar som han, og eg likte trass i alt Doktor Prokor, sjølv om det er langt frå det same.

Det at sommaren skal bli gresk er ingen hint om kor ferien går. Nei, men bøkene skal vere litt meir greske. Eg elskar bøker som foregår i Hellas, ikkje berre plottet, men òg staden. Kvar gong eg ser ei bok som har handling der nede, med eit interessant tema, må eg lese boka. Blant anna har eg nå fått tak i Louis de Bernières bok fugler uten vinger på biblioteket. Eg likte veldig godt kaptein Corellis mandolin, som eg fekk lyst til å lese då eg oppdaga kor handlinga føregjekk, og nå håpar eg at denne boka er like god.

"Fugler uten vinger" tar leseren til tiden etter forrige århundreskifte. Det store ottomanske riket er i ferd med å bryte sammen, og den tyrkiske nasjonen dannes gjennom kriger og folkeforflytninger. Mot dette bakteppet skaper Louis de Bernières en stor og bevegende fortelling om vanlige menneskers liv i en liten landsby ved kysten av Anatolia. I Eskibaçhe bor kristne og muslimer, tyrkere, grekere og armenere side ved side som naboer, venner og kjærester. Livet går sin naturlige gang – helt til de store begivenhetene slår inn og forandrer alt.

Tida det hanldlar om og historia er noko av det eg liker best å lese om. Det er slikt du ikkje lærer i historietimane. Det er slikt du må  lese deg til sjølv, og skjønnlitteratur er den beste måten å få det inn på. Og omslaget er vakkert, eksotisk, mørkt og litt trugande. Du får ei kjensle av at freden som personane på bilete opplever vil ta slutt. Jaja, nok om det. Eg skal uansett lese om Hellas. Sofia av Sigrid Merethe Hanssen, som eg òg har nevnt her i nynorskinnlegget mitt.

Utanom dette har eg ikkje dei STORE planane, men eg håpar på å få lest det vi kan stå for av Geir Lippestad, lavendelhagen av Lucinda Riley, hemmeligheter av Kate Morton, Sienas datter av Marina Fiorato, gi aldri opp av Heidi Løke, vinter i Madrid av C. J. Sansom, til fyret av Viriginia Wolf og drep ikke en sangfugl av Lee Harper. Kanskje òg fotsatt savnet  av Chevy Stevens.

Eg hadde visst store planar...

...likevel...

Og viss nokre lurar, ja, eg flytta innlegget lenger opp på bloggen, så fugler uten vinger er allereie omtalt. Litt rot, men tenkte det var meir praktisk. Gløym ikkje giveawayen min, som det er linka til øverst på sida!

bok: fugler uten vinger av Louis de Bernières

Louis de Bernières trollbandt meg med boka Kaptein Corellis mandolin. Den same spenninga følgte ikkje heilt med fugler uten vinger. Temaet i seg sjølv er spennande nok, men det er meir det at han dreg alt veldig langt ut som øydelegger boka litt. Det er vel lov å synes at seks epilogar er å gjere det litt vel langt? Nokre av dei kunne eg nok vore forutan, og dei kunne vel kanskje erstatta andre kapittel tidlegare i boka, som berre var overflødige? Likevel, langdrygt eller ikkje, ingenting kan få meg til å legge frå meg ei bok av denne forfattaren.

De Bernières er faktisk heilt genialt på visse område. Han konstruerer historier på ein velkjent måte, men har samtides ein særeigen humor. I tillegg er måten han konstruerer forteljingane på eineståande. Det er få forfattarar som meistrer å skifte mellom så mange karakterar og så mange synsvinklar utan at lesaren dett av. Nokre kapittel er skrivne i første person, og andre er skrivne i tredje person. Nokre er skrivne notid og andre i fortid. Likevel gir kapitteltittelen alltid eit innblikk i kva synsvinkel ein får det frå. Og om ikkje den gjer det, merkar ein det så snart ein har lese første linje i kapittelet.

Handlinga i boka er konsentrert rundt min favorittdel av gresk historie. Dessverre er det veldig lite om denne delen på skulen, og då får ein finne ut om slike hendingar på eigen hand. Den delen av historia som eg snakkar om er historia frå den første delen av 1900-talet. Tyrkiske kristne og tyrkiske muslimar lever side om side i Tyrkia, og det same gjer greske muslimar og greske kristne i Hellas. I Tyrkia kallar dei seg ottomanar, og særleg i småbyar, som Eskibache er skiljene mellom religionane heilt borte. Kristne jenter giftar seg med muslimske gutar og omvendt. Muslimar ber dei kristne om å ofre for dei i kyrkja, og dei kristne drar nytte av muslimane sine tenester. Dei viktigaste personane som ein blir kjent med gjennom boka er Philotei, Ibrahim, Karatavuk, Rustem bey, Dresoula, Memetcik, Iskander Pottemaker og Leila. Ein får òg høyre om Polixeni og mannen, Ali Neseknekk, Gerasimos og mange fleire som eg ikkje kan hugse namnet på. Dei er knytt til kvarandre på ein unik måte, slik som det berre går ann å vere knytt saman i ein liten landsby.

Historia startar med eit kapittel kor Iskander Pottemaker fortel om Geitegjetaren Ibrahim, og så held det fram med at han minnes natta då Philotei vart født. Philotei og Ibrahim er nemleg barndomsvener. Han er ein muslimsk gut som kan etterlikne alle typer geiter, og dei mest morosamme lydane er

en geit som vurderer å bli kristen

en geit som vil reise til Telmessos for å kjøpe vannpipe til bestemoren sin

en geit som ikke har noe å si

Philotei er ei kristen jente som alle meiner er unaturleg vakker, og ho og Ibrahim har tett band til kvarandre. Planen er at dei ein dag skal gifte seg. Memetcik er Philoteis yngre bror, og Karatavuk er Iskander Pottermakers son. Den eine er muslim og den andre kristen, noko som likevel ikkje hindrer dei i å bli bestevener. Dresoula er Philoteis beste veninne, som blir skildra som Philoteis motsetning. Dresoula skal etter det karakterane fortel vere unaturleg stygg. Iskander Pottermaker, er slik namnet seier, pottemakaren i landsbyen, og Rustem bey er agaen i byen, utan at eg fekk heilt tak i kva ein aga er for noko. Leila er Rustem beys elskerinna, som han har henta frå Smyrna.
I første del av boka er det mest morosamme referansar og små enkeltforteljingar om dei forskjellige personane, og dei einaste kapitla som er gjennomgåande er "Jeg er Philotei" og "Mustafa Kemal". Elles er det fleire karakterar som fortel om minnene sine, og utanom det er det flust med morosamme og triste historie. Likevel er det noko å trist og veldig spennande over alt dette, for du veit at ein eller annan gong vil boka ta ei ny vending og landsbyen vil bli løyst opp.

Det einaste eg har å setje fingaren på er at det kan til tider bli litt langdrygt. Elles er historia fint veva saman, og alle trådar (og fleire til) blir plukka opp til slutt. Lesaren vil heilt klart føle seg tilfredsstilt, for avslutninga er langt frå open, og det er tydeleg at forfattaren ikkje vil fantasien til lesarane ta overhand, men heller skrive det slik det er sjølv. 

tolvte desember: lesemål for 2013

Tenkte det kanskje var tid for å skrive om lesemåla for 2013, i og med at det er tolv månadar i året, og i dag er det tolvte desember. Okay, veldig dårleg samanlikning, men det var kanskje på tide.

Kor mange bøker skal eg lese? 
Eg skal lese femtito bøker, ei bok for kvar veke. Det er ikkje så mange som i år, men det gjer ikkje noko. Det blir sikkert ikkje noko problem, bare eg får nokre gode bøker å lese.

Mykje krim
I 2013 skal det bli meir av min favorittsjangar krim. Eg har lese mykje god krim i 2012, og eg gler meg til meir. Eg har nokre bøker eg må lese:
- den femte årstiden av Mons Kallentoft

- kronprinsessen av Hanne-Vibeke Holst

- sankta psyko av Johan Theorin

psykologiske thrillarar
Eg elsker psykologiske thrillarar! Eg har lese alle bøker eg har fått tak i av Gillian Flynn. Dei var heilt fantastiske i skrivemåte, og ingen stereotype personar, og ein fekk medkjensle med ein hovudperson som var langt frå svigermors beste barn. Samstundes sneik det seg inn litt krim. Ekstremt bra. Eg har nokre bøker på lista for 2013 òg, for ingenting er som psykologiske thrillarar.
- fortsatt savnet av Chevy Stevens

- flink pike av Gillian Flynn

Hadde tenkt å lese denne på engelsk, og det skal eg sjølvsagt viss eg får boka til jul, men når skal den snart kome på norsk. Gillian Flynn er min absolutte favorittforfattar på denne jord. Bøkene blir aldri kjedelege, og flink pike har eg venta på at skal komme på norsk! Sjølvsagt triggar omslaget òg Det er det første omslaget som ikkje har svart bakgrunn. Kva er grunnen?

Dessverre ligg nesten alle desse under andre kategoriar, Eg synes at ALLE forlag burde hatt sin eigen kategori med psykologiske thrillarar, bare for at eg skal få lese min favorittsjenger.

lese mange bøker i bokhylla
Eg har ein del bøker som står i bokhylla, uleste dessverre. Mange av dei har eg bare plukka med meg frå bokbloggartreffet eller fått i giveawayar. Derfor skal eg ta eit skikkeleg tak i 2013 og lese die. I tillegg har pappa mange bøker nede, og blant dei bøker av Lindell og Nesbø, men òg bøker av Ernest Hemningway, Charlotte Brontë, Charles Dickens og Mark Twain.

1001 bøker - Lines lesesirkel
For første gong i det sekstenårige livet mitt skal eg vere med på Lines lesesirkel, og eg gler meg som eit lite barn. Førebels har eg meldt meg på bøkene i februar, mars, april, juni og august. Blant anna står Jane Austen på lista over bøker eg skal lese . Kanskje skal eg melde meg på til desember òg viss det blir boka til Kraus. Viss ikkje, får eg lese den uansett, for den høyrtes kjempebra ut!

Elles har eg planar om å lese det som eg vil. Det er mykje bra litteratur der ute. Eg veit ikkje kor mykje fantasy og ungdomslitteratur det blir, men vurderer sterkt å halde fram på serien om Percy Jackson. Eg las første boka i 2010 og syntes ho var veldig bra, men har dessverre ikkje kome lengre. Eg veit ikkje korleis det blir med Alyson Noël sin serie, men kanskje det blir ei bok i 2013 òg. Eg trur det, for eg vil gjerne vite korleis det går, bare for å vite. 

Kva eg skal lese denne haustferien? Jo...

I haustferien dette året skal eg kose meg skikkelig, og det skal bli mykje lesing. Aller mest gler eg meg til Victoria Hislops roman, sjølv om det har vore litt forskjellige meiningar rundt den nye boka hennar. Eg synes det var veldig stas å treffe henne i Oslo på bokfestivalen, og etter eit slikt møte vil eg lese boka uansett kva andre omtalar seier.

I tillegg, då eg jobba i går, kjøpte eg ei ny engelsk bok. Det er skikkelig vanskelig å jobbe i ein bokhandel utanå kjøpe alle bøkene du vil ha  Nå har me for eksempel fått inn både den femte årstiden og mokka. Dei skal lesast, og helst skal dei bli mine! Uansett, i går kjøpte eg extremly loud & incredibly close. Det har vore mange gode bokomtalar om denne boka, og det skal bli morosamt å sjå om boka infrir.

I tillegg skal eg lese ei bok frå Italia og kanskje gjesterommet, men dei eg har nevnt ovanfor her er dei eg gler meg mest til.

oppsummering lesemånaden juli

Tida fyk forbi, og av til sit du bare og tenker wow, går verkeleg tida fortare nå enn før, eller verker månadar, veker og dagar kortare til eldre du blir? Sju månadar uti juli, eg har fått jobb på Ark kvadrat (ikkje fast, men tilkalling), og eg har lese meir enn det eg har gjort tidligare somrar. Eg ligg nå oppi 17 bøker frå 1. juni til 31. juli, og eg er storfornøgd. Litt færre enn i fjor, for i fjor las/høyrte eg atten bøker bare i juni, men eg føler at eg har fått mykje betre utteljing dette året av den grunn at bøkene har vore betre og lengre.

Dette er bøkene eg las nå i juli:

Det blei gjort ein feil då eg trykka "lag kollasj" på Picasa, så to av omslaga blei litt rare. Og det blei litt lita skrift...

• skyggelandet av Alyson Noël
• åpne sår av Gillian Flynn
• Botticellis hemmelighet av Marina Fiorato
• jenta på klippen av Lucinda Riley
• Karitas av Kristin Marja Baldursdóttir
• stolthet og fordom av Jane Austen
• tilbake til Tall Oaks av Kathleen Grissom
• fruen av Saronno av Marina Fiorato
• stemmer fra fortiden av Janet Tanner

Det var fire av desse som var solskinsmål, noko som resulterer at eg bare har to igjen. Eg fekk nettopp den eine boka igjen på lista, og var forholdsvis glad, då eg såg på storleiken, kor langt eg hadde kome gjennom måla mine. 

Skyggelandet var som fantasybøker flest: fantasy! Åpne sår derimot, som det bare kom omtale av på what a feeling, ein psykologsik thriller, der ikkje bare handlinga, men HOVUDPERSONEN var spennande. At den forfattaren kunne få til ei så god bok. Fytti katta. Eg var sikker på at eg visste kven som stod bak ugjerninga, men SURPRISE. 

Botticellis hemmelighet fekk ein av tidenes lengste omtalar på denne bloggen, og med god grunn. Elska boka, og nå lurer eg på om det er den trettende fortellingen eller Bottticellis hemmelighet som ligg øverst på lista. Karitas kan eg seie med ein gong var ei bok eg ikkje likte særleg, men etter ein nedtur er det gildt med fleire oppturar. Jane Austens berømte verk om Bennetsøstrene og mr Darcy var ein god klassikar eg ikkje kan forstå eg ikkje har lese før. Tilbake til Tall Oaks var ekstremt interessant, og haldt lenge på spenninga. Fruen av Saronno var mest romantikk, og lite av det eg gleda meg til. Altså både òg i denne månaden. 

Kjønn

Ni jenter, utan nokre gutar til selskap. Å nei, likestilling, kor blei du av?

Land etter forfattar

USA: Kathleen Grissom, Alyson Noël, Gillian Flynn

Storbritania: Jane Austen, Janet Tanner, Marina Fiorato

Island: Kristin Marja Baldursdóttir

Irland: Lucinda Riley

Land forfattarane tok meg med til

Noko av det beste ved å lese er sjølvsagt å kunne bli tatt med andre stader enn der du eigentlig her, og denne månaden har det blitt litt farting i fantasiverda...

Storbritania, Irland, Island, Australia, USA og Italia. 

Favorittperson

Eg kan herved røpe at favorittpersonen min denne månaden er ei jente. Og denne jenta er i frå eit av landa ovanfor her. Faktisk er det fleire jenter. Elisabeth Bennet, Luciana (frå Botticellis hemmelighet) og Camille. (frå åpne sår). Og kanskje òg Grania i jenta på klippen og Jane Bennet og Aurora frå jenta på klippen. Det går ikkje an å bestemme seg. 

Bøker eg ikkje fekk lese

Ingen, takk & pris. 

Mål vidare

Dette er mine mål vidare. Bare tre bøker? Ja, det er august, min fødselsdagsmånadad, og ein månad for skulestart og TMF. Me får sjå. 

Ja, dette er mine lesemål for netse månad. Og nå skal eg ete middag som litlesøster har laga. O, lykke!

happy

Nå har eg endelig fått tak i litt fleire bøker av dei eg ønskte meg. Mange av dei som stod på ønskelista er nå i hylla i tillegg til nokre veldig kjekke historieske romanar eg lånte på sølvberget for nokre veker sidan.

I dag fekk eg lånt den usynlige broen av Julie Orringer, og tidligare fekk eg den glemte hagen og en aften på Kreta. I tillegg fekk eg med meg heim huset du elsket i går, så då har eg det veldig fint.

Nå gler eg meg til å lese ut et siste farvel av Carol Ann Lee, så eg kan byrje på englefall. Nå er eg klar og har bøker nok til den nestte månaden. I tillegg har eg endelig fått takk i CeeCee Honeycuts reddende engler. Dette skal bli bra.


I tillegg har eg endelig fått hallo, elsk meg da så nå er eg veldig happy for det med bøkene.

Og så har eg kome lengre enn langt på skrivinga. Saman med ein oppsumering i slutten av månaden skal eg gi ein liten status på kor langt eg har kome med skrivinga. 

lesemål 2012

2011 er snart over, og for min del har det gått fort i svingane, og eg har ikkje fått lese så mykje som eg har hatt lyst til. Eit mål for det nye året er å ikkje bry meg om antall bøker, men gode bøker!! Det betyr at eg heller skal leite etter gode bøker som eg kan suge til meg og verkeleg nyte, i staden for å lese fort og prøve å kome unna med bøkene eg har tenkt å lese. Eg har ikkje noko spesielt antall bøker eg vil lese, men dette året har det blitt 91 bøker, kanskje det blir 92. Eg kan kanskje ha eit mål om å lese hundre bøker i 2012.

Mine lesemål for 2012:

engelske klassikarar
Eg har som mål å få lese litt Charles Dickens som store forventninger og vår felles venn. Jane Austen har eg aldri vore borti før, men eg har tenkt å lese ei av hennar bøker i det minste. Kanskje òg ei bok av Agatha Christie. Får sjå korleis eg liker det.

psykologiske thrillarar
Dette er ein ny "sjangar" eg har byrja å lese nå i 2011. Både mus (Gordon Reece) og forførende onskap (Rebecca James) var kjempegode, og vidare kjem dette til å bli ein sjanger eg skal lese. Blir spennande å sjå kva bøker det blir. Eg har tenkt å lese før jeg sovner (S J Watson). Den skal vere veldig god.

Lese alle bøkene på ønskelista
Eg har ei ønskeliste på bloggen som eg har tenkt å få lese i 2012. Det er bøker eg har veldig lyst til å lese, og nokre har  eg venta på sidan SOMMARFERIEN!! Bestilte dei på biblioteket då, men har ikkje sett noko til dei. Får smøre meg med tålmod (sjølv om den eine står det kvar gong eg er innom, at det er 2-3 vekers ventetid på.) Ønskelista

Lese fleire romanar berekna på  vaksne
Endelig har eg byrja å lese bøker som er meir for vaksne òg. Og det har eg ikkje angra på. Saras nøkkel, bumerang, reisen hjem, Maya og midt i mellom var fantastiske bøker som eg ikkje greidde å legge i meg. I nattbordskuffa har eg liggande hotellet på hjørnet av bitter og søt.  Det er ei bok eg håpar på å få lese i tillegg til den usynlige broen, huset du elsket, de hvite emglene, et sted i nærheten og den hvite dronningen. 


Halde fram med å lese ungdomsromanar
Eg skal halde fram med å lese ungdomsromanar òg, men eg skal slutte å lese Karen Kingsbury. Eg veit ikkje heilot kva ungdomsromanar eg kjem til å lese utanom at blodrød vei står høgt på lista.


Skrive om boks med ein gong eg har lese ei
Det får bli eit bra mål, sidan det er ikkje alltid eg gjer det, og det er nokre bøker dette året eg ikkje har fått skrive om, men det er eit mål eg skal prøve å følge, utanom når eg er på ferie.

vere med på "urfordringar"
Eg skal blit flinkare til å vere med på ting som tematrio, smakebit på ein søndag, boktema hos Anette, It's Monday! What are you reading? I tillegg skal eg prøve å kome i gang med å tipse om forfattarar igjen. Den første forfattaren i 2011 blir Tatiana de Rosnay, og det skal òg kome nokre meiningsmålingar. så stay tuned i 2012.

Mai Lene

Beste bøker 2011 og bøker eg vil lese i 2012

2011 har vore eit spennande leseår der eg har prøvd meg på veldig mykje nytt. Bloggen får meg til å prøve ting eg ikkje ville prøvd før sånn at eg har noko å skrive om etterpå. I tillegg har veldig mange av bøkene vore ekstremt gode og godt skrive, og eg har meir til overs enn enkeltbøker enn det eg hadde før. (men liker seriar mindre)

Harry Potter-bøkene er framleis langt oppe på lista mi, men sidan det for meg er sjølvsagt tar eg andre bøker som eg har lese i år og som var nye for meg.

1. Verten av Stephenie Meyer
2. Bumerang av Tatiana de Rosnay
3. Saras nøkkel av Tatiana de Rosnay
4. Midt i mellom av Jean Kwok
5. forførende ondskap av Rebecca James
6. Matched: Cassias valg av Ally Condie
7. Perfekt kjemi av Simone Elkeles
8. Safirblå av Kerstin Gier
9. Rubinrød av Kerstin Gier
10. Nelias natt av Gro Fykse

Ja, her er då mine favorittar i frå dette året. Det var andre bøker eg tenkte på òg som heksesot og tilfeldig engel, men det blei desse. Likte dei veldig godt og eg gler meg til å ta fatt på eit nytt leseår i 2012. 

Då er det desse bøkene eg kunne tenkt meg å lese:

Crossed av Ally Condie (etter ei storslått førstebok gler eg meg til denne)
Huset du elsket av Tatiana de Rosnay (Hekta på Tatiana de Rosnay)
Blodrød vei av Moira Young
Hallo, elsk meg da av Johanna Thydell
De hvite englene av Julia Gregson
Bare ikke deg av Kathrine von Bredow
Uglies av Scott Westerfeld
Pretties av Scott Westerfeld
Reisen hjem av Lori Lansens
Maya av Isabel Allende

Bok: slangens gåve av Lene Kaaberbøl

Dina møter ein framand. Ein som ho aldri har sett før. Han er skremmande og det skjer skremmande ting rundt han. Når mora høyrer om han bestem ho seg for å rømme.Ho veit kor farlig han er, men korleis kan dei rømme i frå ein med slangens gåve?

Innleiinga er kjempebra. Dei er på marked og me får bli litt kjend med hovudpersonane, men likevel byrjar boka rett på igjen i frå sist bok.

Hovuddelen er så spennande at det ikkje går ann å legge boka i frå seg. Eg måtte bare lese, lese, lese for å finne ut meir. I alle fall første gongen. Detter er andre gongen eg les boka og framleis får eg eit lite "kick" mens eg les. Det er kjempebra fortalt.

Avslutninga er på ein måte open, men på ein annan måte kunne alt bare slutta der. Eg kan ikkje seie meir viss det er nokre som framleis ikkje har lese denne boka.

Omslaget er bra og mystisk og du blir veldig nysgjerrig på kven mannen her er. I tillegg er det nokre få illustrasjonar bak på som eg liker kjempegodt.

Eg skriv ikkje meir informasjon om boka nedanfor her, men viss de vil ha det så kan de gå inn her. 

Mai Lene

Bok: grenseløs kjærlighet av Simone Elkeles

Carlos er ikkje særlig fornøgd. Først blir han tvinga tilbake til USA og der finn han ut at han må bu hjå læraren sin! Han er sur på alt mogleg, innkludert storebroren sin Alex og kjærasten Brittany. Og Kiara, lærarens dotter, som alltid må vere ein besserwisser, men han er totalt uforberedt  på kva denne jenta kan gjere. Det er ikkje alltid at dei som er likast går best saman.

Veldig bra bok sjølv om den ikkje når heilt opp til einaren. Av og til tar eg meg sjølv i å tru at Carlos er Alex sidan dei er så like. Det er både spennande og kjekk bok, men kanskje ikkje heilt som den første. Det er ikkje sånn at sit klistra til boka og er livredd for kva som kjem til å skje sånn som med Perfekt kjemi. 


Innleiinga var eigenlig veldig dårlig og eg fekk aldri eit klart inntrykk av korleis Kiara var sjølv om ho er ein av hovudpersonane, men alt tar seg inn etter kvart. Det er spennande å lese om korleis Carlos synes det er å kome til USA igjen og alt det andre. Og heile tida er det ein solid dose humor (mykje pervers fjortishumor).

Midtdelen blei bare betre og betre og eg elska og lese om då Kiara la sjokolade-cookies i skapet til Carlos og då Carlos fikla med koden til Kiara. Her er det i alle fall ikkje kjærleik ved første blikk og denne delen av boka er faktisk meir realistisk enn den førre (men eg likte den førre betre, ikkje spør meg kvifor).

Avslutninga var òg veldig bra, men eg vil ikkje seie for mykje her fordi det kan røpe litt.

Omslaget beskriver kanskje boka, men eg synes det er idiotisk. Dei kunne funne eit som passar litt betre, men likevel beskrivar boka. I tillegg er originaltittelen mykje betre og hadde vore morosommare på boka og kanskje trukke til seg litt fleire lesarar.

Mai Lene

Bok: Nelias natt av Gro Fykse

Nelia har blitt sendt ut i skogen for å løyse gåta ho fekk av Hedyn, men korleis skal ho gjere det? Og kven er eigentlig farligast, skgnmfene eller skogfolket? Nelias forstår at ho ikkje å stole for mykje på nokon akkurat nå, men bare løyse gåta og vere på vakt for kva som venter henne.

Wow, kjempebra. Som vanlig når eg les ein serie eg synes  er bra er eg litt redd for å lese neste bok viss ho er veldig dårlig. Det er akkurat som å fly og så finn du ut at du manglar vinger og dett ned igjen på jorda. (fekk sikkert i meg ein skrekk etter å ha lese dei to første bøkene i the immortales series, den andre var skikkelig dårlig) Men denne boka var ein kjempebra oppfølgar som eg likte kjempegodt. Det var knallgode skildringar, godt språk og sist, men ikkje minst: Ein god dose spenning!

Innleiinga var veldig bra. Det var ikkje noko tilbakeblikk på sist bok sjølv om denne starta midt i noko som skjedde. Sist bok slutta liksom sånn midt i der andre bøker har sjølve hovuddelen. Her haldt det fram rett på og eg elsker det. Denne måten å fortelje på gjer at eg vil vite meir meir meir!!

Hovuddelen er det bare ein ting å seie om: WOW! Superbra. Eg elsker den. Nelia som er ute i skogen og alt det mystiske som lurar og som ikkje er til å kome utanom. Vanvittig bra. Skognymfer, skogfolk osv. Det er sånn det skal vere.

Eigentlig er det ikkje noko avslutning i desse bøkene. Dei sluttar midt i hovuddelen så du får lyst til å lese neste bok. Det er ikkje noko sång alt-går-bra-til-slutt greier, men ein veldig brå slutt som om alt bare er eit kapittel. Det er kanskje noko av det beste med heile serien.

Omslaget passar til tittelen av boka. Det er mørkt og mystisk og passar til tittelen Nelias natt. 


Baksideteksten blei kanskje litt vell kort i forhold til kva eg kunne tenkt meg, men den gjer at eg får kjempelyst til å lese vidare.

Boka kjem ikkje heilt opp på topp 10 lista kanskje fordi eg synes at dei andre er endå betre, men Nelias natt er ikkje langt i frå! Og ein bra ting til: Endelig ein forfattar som forstår det går ann å lage spenning utan at personane må banne heile tida. Av og til så øydelegg banning mykje av bøkene etter mi meining.

Mai Lene

Bok: The short second life of Bree Tanner av Stephenie Meyer

Boka var på engelsk så det var litt vanskelig å få med seg alt, men eg gjenfortel så godt eg kan.
Bree er ein nyfødd vampyr og styres av av tørsten. Og Riley. Riley er leiar for nesten tjue nyfødde vampyrar, men det er ikkje han som har skapt dei. han bestem over dei og lærar dei om det å vere vampyr, men Bree forstår snart at det er ikkje alt han seier som er sant!

Boka var sånn passe og eg likte innleiinga dårlig. Bree verkar som ein litt sur tenåring som skulle ut og jakte med sine "medvampyrar" og likte ikkje "gjengen" ho blei sendt ut saman med. Derfor stikk ho av med ein annan nyfødt vampyr som heiter Diego og var dei dannar ein BFF-klubb eller Ninjaklubb. Det verkar meir som noko sånt tåpelig ungdomssnakk akkurat der.

Midtdelen var heilt grei, men det verka av og til som om ho bare halte ut tida litt for å lage historia litt lenger. Riley var ikkje like skremmande i denne boka som i filmen eller boka. Eller han verka meir skremmande der og eg trudde dei andre skullle vere veldig undertrykka og at han gjekk rundt konstant sur og farlig, men nei, han var som ein Gud mange av dei tilbad og det stemde ikkje med den beskrivinga me har fått før.
Alle som har sett slutten av filmen eller lese slutten av Formørkelsen veit kva som skjer på slutten, men eg sakna ekte Meyer - skriving her. Eg hadde ikkje lyst til å setje meg ned å grine fordi det gjekk sånn og eg kjente ingen sympati for hovudpersonen gjennom denne boka.

Eg elsker omslaget og det timeglaset som er på det. Det seier mykje om boka., Elsker omslaget, boka sånn passe, manglar Meyer - effektar er vel kort oppsumert.

Eg  har lese Twilight - serien og syntes bøkene var gode, men dette var ingenting i nærleiken av kva Meyer skapte før.

Andre bloggarar som har skrive om boka

• My first, my last my everything
• Ladybug
• Bokelskerinnen

Mai Lene

Bok: forførende ondskap av Rebecca James

Kathrine har flytta heimanifrå til tanta for å kome på avstand frå tragedien som skjedde med litlesystera. På den nye skulen treff ho Alice som er både populær og livlig og etterkvart byrjar dei to å bli gode vener og med Robbie på laget ser det ut til å bli eit fint team. Men etterkvart finn Kathrine ut at Alice har òg nokre mørke sider som at ho liker ikkje å bli tilsidesatt og ho er òg til tider stygg mot "kjærasten" Robbie.

Innleiinga var kjempebra og eg måtte bare sjå kor dette enda. Det var kjempekjekt å lese det og det er der me først høyrer om Alice. Eg liker så godt måten forfattaren fortel på og det kjem fram så mykje overraskande.

Midtdfelen var fantastisk skriven og eg trudde eg visste alt som skjedde og at det var heilt opplagt og så skjedde det noko heilt anna. Det gav spenning til boka. Eg forstår ikkje kvifor eg nølte med å lese denne boka. Det einaste som var litt dumt var at eg synes ikkje det kom fram nok kjensler i "slutten av midtdelen." Det var ein trist del, men forfattaren fekk meg ikkje til å bli skikkelig lei meg, og det var ikkje så kjekt når slutten sikkert skulle veldig trist.

Avslutninga var òg her ei der eg kunne tenkje litt vidare sjølv og eg håpar aldri det kjem ein oppfølgar til denne boka fordi då kan eg ikkje dikte vidare sjølv.

Omslaget av boka var veldig bra og første gongen då eg såg boka på Libris blei auga mine dratt mot akkurat denne boka på grunn av omslaget.
Boka anbefales alle som liker litt spenning, thriller og ein veldig god ungdomsroman. Denne boka havna rett opp på topp10-lista mi.

Mai Lene

bok: tilfeldig engel av Kari Sverdrup

Faren til Anna er vekk. Ho veit at ho kjem aldri til å sjå han igjen. Verda hennar reisar saman. Ho og mora og litlebroren flyttar og prøver å byrje på nytt ein annan plass. Ho møter mange nye som Regine og Janna, merkelige Ella, Markus i frå skulen og Georg som bur i nabohuset. Og ho møter den tilfeldige engelen som kjem på ein Harley heilt uventa.

Boka er bra. Eg likte ikkje så godt det heilt første i boka. Eg veit ikkje heilt kvifor eg ikkje likte det så godt. Det er vanskelig å begurnne det, men det som kom etterpå likte eg. Det var ei skikkelig bra ungdomsboka med ei god byrjing som kjem høgt opp.

Midtdelen har ikkje veldig mykje spenning, men det er kjekt å lese om og her gjer forfattaren mange av dei små tinga spennande og det er ein typisk ungdomsroman sånn som eg liker. Eg synes midtdelen var veldig bra skriven og eg likte handlingsgangen og det skjedde uventa ting.

Slutten var òg bra og dette er ein sånn slutt der nokre ting bir løyst mens andre ting forblir ubesvart. Det liker eg.

Omslaget er bra og passar til titteln etter mi meining. Veldig kult med ei englevinge med bilete i.

Boka anbefales både for ungdom og vaksne.
Mai Lene

Bok: mitt bankande hjarte av Alf Kjetil Walgermo

Amanda er forelska i David, men korleis får ho han til å bli interresert og kva skjer med hjartet når ein er forelska? David er bare den kjekkaste guten Amanda veit om og ho synes han er både kjekk og snill. Men er han forelska i henne? 

Boka var svært bra. Både byrjinga midten og slutten. Byrjinga byrjar med sånn typiske ungdomsgreier og sjalusi. Hovudpersonen er sjalu på si beste veninne for korleis ho tar seg ut og alt det der og er sjølvsagt usikker på om David kjem til å like veninna best. 

Midtdelen er litt sånn at han av og til går litt for dort i svingane, men han er òg litt langtrukken somme tider og du sit liksom og ventar og ventar og ventar. Det skjer veldig mykje, men ikkje sånn at du ikkje har problemer med å henge med. På "slutten av midtdelen" måtte eg nesten ta til tårene og bøker som får meg til å grine kjem høgt opp på lista. 

Avslutninga var òg veldig bra. Akkurat som på forrige bok må du tenke deg litt til korleis dette går vidare. 

Omslaget var svært bra og fargen lilla har mykje å seie i denne boka og hjartet har òg det, så eg liker det veldig godt og viss eg hadde sett denne boka i ein butikk hadde eg tatt ho opp for å sjå kva den handla om. Baksideteksten er noko heilt anna. Eg synes det blir for kort på ein måte. 

Boka anbefales å lese for både vaksne og ungdommar. 

Mai Lene 

Bok: juli av Tania Kjeldset

Det er sommar og Elin er igjen på Schrøderøya saman med Sara og Mikkel og alle dei andre. Kato er òg der, Han sat på sida av Elin på bussen. Han er på sommarferie i campingvogna saman med mora: Henry. Ho ingen skal vite om. Dette er boka om sommaren då Elin møtte Kato.

Innleiinga var god og du får eit lite tilbakeblikk på sommaren før den sommaren det blir fortalt om her. Det er med og gir noko av handlinga i resten av boka ein liten piff og har noko med venskapet til Sara og Elin å gjere.

Midten var svært bra og sjølv om det ikkje er nokre sånne scenar som du finn i kriminalromanar så sit du likevel klistra til boka. Den er skriven på ein måte som gjer at du bare vil lese meir meir meir. Av og til går det kanskje litt fort i svingane, men det er sånn som det kanskje pleier å gjere i bøker.

Slutten var ein sånn ein som eg liker. Den var kjempebra og det er nesten sånn at du kan dikte litt vidare sjølv. Det er jo litt spennande og faktisk kunne tenke seg til det sjølv synes eg då.

Boka er bra skriven og eg liker måten den er oppbygd på. Me følger både Kato og Elin og får vite kva dei begge tenker. Me får litt innblikk i korleis somrar kan vere for folk. Nokre ser på sommaren som den perfekte ferien mens andre har nesten ikkje ferie.

Omslaget er bra og viser tilbake til den sommarekjensla du får av å lese denne boka.
Anbefales
Mai Lene

bok: blå måne av Alyson Noël

Nå byrjar eg med å skrive om bøkene eg las på ferie og eg byrjar med den dårligaste først, då blir det litt spenning med kva som var den beste boka osv. Here we go!

Denne boka er som de sikkert veit oppfølgjaren til Ever - for alltid av Alyson Noël. Ever er klar for å gå inn i sin rolle som udødeleg og vere med sin store kjærleik - som òg er udødeleg - Damen. Men ein mystiks sjukdom trugar Damen og gjer at han gløymer ting. Samtidig så får Ever sjansen til å få tilbake familien sin som blei ramma av ei bilulukke, men då må ho velge bort Damen og kan ikkje lenger hjelpe han med sjukdommen. I sin søken etter ein medisin til han reiser ho til Summerland og ho må leite i Damens fortid.

Eg synes at denne boka var ein dårlig oppfølgjar og er ikkje særlig begeistra for serien. Den er ein dårlig twilight - serie og eg har ingen behov for å lese den vidare.
Byrjinga i boka var faktisk veldig god og eg tenkte at boka kom sikkert til å bli interresant viss den haldt på sånn. Det var svært interresant å lese om Evers nye forhold til tanta og korleis tanta ser på det at Ever veks mange centimeter om dagen. Det er nesten så du byrjar å leve deg inn i forteljinga og eg syntes byrjinga var bra.

Midtdelen var òg for så vidt bra. Sjukdommen til Damen blir jo verre og Ever gjer alt for han og alt det der. Reiser til og med til Summerland for å redde han. Det eg ikkje forstår er kvifor det bakpå boka står at det å leite i Damen si fortid var vanskelig og at det var ei fryktelig hisetorie. Alt ho avdekka der hadde ho visst i frå før av, så det var jo egenlig ikkje så merkelig det ho fann ut.

Så kjem me til slutten. Den øydela alt, og då eg sat og tenkte på boka etterpå fann eg ut at slutten var ikkje noko eg greidde å forstå. Den var rett og slett å kjedelig og dårlig at bare på grunn av den vil eg ikkje lese resten av serien.

Boka var bra skriven, men av og til blir det for fantasktisk synes eg alt dette Alyson Noël skriv. Ja, eg liker twilight, men eg liker ikkje denne serien. Damen er er ei dårlig etterlikning av Edward Cullen og eg synes Edward Cullen er ein mykje kjekkare gut å lese om.

Omslaget på boka var bra, det likte eg. Det passa med handlinga i boka og viser litt det mystiske rundt alt dette.

Mai Lene

Lydbok: Harry Potter og de vises stein av J. K. Rowling (lese av Torstein Bugge Høverstad)

Harry Potter er eit år når han blir lagt igjen utanfor huset til tanten og onkelen og då veit han ikkje at dei neste ti åra skal han leve på løgner om at han er ein heilt vanlig gut og at foreldra døydde i ei bilulukke. Nei, han veit ikkje ein gong at han er ein trollmann. Ikkje før Gygrid kjem og då byrjar hans magiske eventyr som trollmann på Galtvort skukle for hekserie og trolldom. 

Bli med Harry og vennene hans og finn meir ut om den sure eliksirlæraren, Nikolas Flammel og Nussi. 

Boka er veldig bra og når den blir lese på lydbok sånn som dette er det nesten som å kome inn i magiens verd. J. K. Rowling er ein super forfattar og sidan femte klasse har Harry Potter bare vore best. Når då i tillegg Torstein Bugge Høverstad kjem inn og les denne fortryllande historia så blir det endå betre. 

Boka anbefales både som lydbok og vanlig bok!

Eg har òg høyrt veldig mykje bra om han som les bøkene på engelsk og ein gong skal eg høyre ei på engelsk òg, men eg har framleis ei på norsk som eg skal få høyrt og det er Harry Potter og halvblodsprinsen. Eg gler meg allereie. 

Dette blir trulig den siste boka eg skriv om før eg skal på ferie, men når eg kjem tilbake håpar eg på å ha fått mange nye bøker å skrive om. På torsdag så kjem eg til å jukse litt med Boktema hos Anette A-Å og ta heilt i frå N-P fordi eg ikkje får gjort dei seinare. Det blir liksom ein liten spesial då. Eg har òg hatt min siste It`s Monday! What are you reading og Smakebit på en søndag på veldig lenge. Boktema hos Anette blir antagelig vis det siste eg kjem til å legge ut!

Mai Lene

It`s Monday! What are you reading? #11

This is a weekly meme hosted by Sheila onBookjourney. In this meme bookbloggers get together to share what they read last week, what they are currently reading and planning to read this week. Join in!


This have been a good week and I am very satisfied with my reading. 


Books I read last week
- fame by Karen Kingsbury
- forgiven by Karen Kingsbury
- found by Karen Kingsbury
- Sarah`s song by Karen Kingsbury
- Maggie`s miracle by Karen Kingsbury
- Hevnen er søt by Roald Dahl
- Harry Potter and the philosopher`s stone by J. K. Rowling (audio read by Torstein Bugge Høverstad)
- The Bible
I read/listened to all the books in Norwegian


Books I finished last week
- Fame by Karen Kingsbury
- forgiven by Karen Kingsbury
- found by Karen Kingsbury
- Sarahs song by Karen Kingsbury
- Maggies miracle by Karen Kingsbury


Books I read now
- Harry Potter and the philosopher`s stone by J. K. Rowling (audion read by Torstein Bugge Høverstad)
- Hevnen er søt by Roald Dahl
- The Bible 


Books I am going to read
- Hannah`s hope by Karen Kingsbury
- Harry Potter and the half blood prince by J. K. Rowling (audio read by Torstein Bugge Høverstad)
- beautiful malice by Rebecca James
- Gideon`s gift by Karen Kingsbury
- matched by Ally Condie
- The Bible
(all the books in Norwegian except from Gideon`s gift and maybe Hannah`s hope by Karen Kingsbury)

bok: Mias mirakel av Kari Kingsbury

Marion Wright var tretten år då foreldra skilte lag. Etter det har ho nesten ikkje trudd på kjærleiken i det heile. Untaket Kade som ho møtte sommaren etter skilsmissen som viste henne kva ekte kjærleik er, men etter den sommaren har ho ikkje sett noko til han. Nokre år seinare går ho inn i eit fohold der komfort er noko av det viktigaste. Nå er ho enke saman med sonen sin Jordan og ho har ingen tru på ekte kjærleik. 

Casey Cummins driv sin eigen kafè på Manhatten  sørger framleis over kona som døydde for to år sidan. Nå blir han støttekontakt for Marions son, Jordan Wright. 

Livet tar ein annan vending både for Marion, Jordan og Casey. 

Boka er svært god og eg likte måten den var skriven på, men alt gjekk liksom litt for fort synes eg, men elles var den god. Eg kan ikkje seie anna enn at Kingsbury er fantastisk god til å skrive og eg elsker forteljingane hennar som òg har ein meining bak seg og ikkje bare tull og vås som mange andre. Boka anbefales og du kjem ikkje til å angre på at du byrja på denne boka. 

Mai Lene